عدالت گستر

            این مطلب صرفا دیدگاه شخصی بوده و فاقد منبع می باشد.

           «نفقه عبارتست از همه ی نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن ، البسه، غذا،اثاث منزل، هزینه های درمانی وبهداشتی وخادم درصورت عادت یا احتیاج بواسطه ی نقصان یا مرض.»(ماده ی1107قانون مدنی اصلاحی 19/8/1381)

           ایراداتی که دراین ماده بنظرمی رسند به شرح زیرمی باشد:

          1-عبارت«...همه ی نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن...»که مبهم است این عرف دراثرتکرار رفتار و نیازهای کدام گروه از افراد به قاعده ای الزام آور تبدیل شده است: عرف محلی، عرف درخانواده ی شوهرو یا عرف درخانواده ی زن. با توجه به این ابهام حذف یکی از دو عبارت «نیازهای  متعارف» و «وضعیت زن» در صدرماده لازم بنظر می رسد.

          2-دراین ماده به توان مالی مرد توجه نشده است و فقط به وضعیت زن پرداخته شده است.

          3-با توجه به اینکه اکثراثاث منزل را زوجه به عنوان جهیزیه به منزل همسر خود می آورد لذا ذکر اثاث منزل تحت عنوان نفقه خالی از اشکال نیست.

          4-عبارت«...خادم در صورت عادت ...»می باشد که این مورد نیزبا اشکال مواجه است زیرا زن زمانی مستحق دریافت نفقه می باشد که وظایف خود را اعم از تمکین به معنای خاص(همخوابگی با شوهر)و تمکین به معنای عام(تمیز نگه داشتن و فراهم کردن محیط آرام در خانه) را انجام دهد لذا بنظر می رسد گرفتن خادم برای زنی که عادت  به داشتن خادم دارد او را از گرفتن نفقه محروم می کند و مرد نیز می تواند از دادن نفقه به همسرش خودداری کند.

          نکته ای که در آخرلازم بذکر است امتناع زوجه از رفتن به مسکنی است که شوهربرای زندگی تعیین می کند که طبق ماده ی 1114 ق.م. زن باید درآن منزل سکونت نماید با توجه به ماده ی مذکور سکونت در منزل شوهر اماره ای برای تمکین است، لذا زنی که از سکونت در منزل شوهر خودداری کند نشوز محسوب شده و مستحق گرفتن نفقه نخواهد بود مگر در صورتیکه سکونت زن در منزل شوهر متضرر خوف بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد که چنانچه زن مسکن علیحده ای اختیار کند نفقه ی او بر عهده ی شوهر می باشد.(ماده ی 1115 ق.م.)