سلام تو این مطلب می خوام یه خورده از خودم بگم، میخوام یه خورده که نه ، خیلی خودمونی حرف بزنم بذارین به حساب زنگ تفریح. شاید بگید وبلاگ حقوقی و آدمهای خشک حقوقیو چه برسه به دل اونا اصلاً دل حالیشون نیست فقط منطق و قانون و جرم و مجازات.

          اما جداً تا حالا شده خیلی دلت واسه یه نفر تنگ شده باشه نتونی ببینینش، نتونی چش تو چش نگاش کنی و بهش بگی چقدر دوسش داری و برات مهمه؟ تا حالا شده حس کنی چقدر دلت از زندگی پره دیگه حتی تحمل این دنیا و ادمهاشو نداری؟ تا حالا شده فکر کنی این دنیا با این همه زیبایی و به این بزرگی چقدر برات زشتو تنگ شده و بخوای از این دنیا بری بیرون ولی هرچی فکر می کنی دلت تو یه جاهایی از این دنیا گیر باشه؟ تا حالا از خودت ، از زندگیت ، از آدمهایی که کنارتن دلخور شدی کینه به دل گرفتی؟ تا حالا شده از کسایی که خیلی دوسشون داری نارو بخوری یه ناروی حسابی که از دشمنت انتظار نداری؟ کسایی که حتی یه لحظه فکر نمی کنی که پشتتو خالی کنن ولی یهو چنان پشتتو خالی کنن که زمین بخوری دیگه جرات و حتی روی بلند شدن از زمین رو نداشته باشی حتی از اینکه به زمین نگاه کنی خجالت بکشی؟ خیلی از ماها به چیز هایی که داریم توجه نمی کنیم ولی چیز هایی که نداریم و حق داشتنشونو هم نداریم شدن تمام ارزومون.از خدا به خاطر چیزهایی که بهمون داده تشکر نمی کنیم ولی بخاطر چیزهایی که ازمون می گیره و یا بهمون نداده شکایت می کنیم. وقتی به خودمون میایم که دیگه حتی چیزایی که داشتیم هم از دست دادیم.

          دوستای من«خیلی زود دیر میشه» رو جدی بگیرید یه وقت به خودتون میاید که دیگه حرف تو سینتون حبس میشه نمی تونید چیزی بگید یه وقت به خودنون میاید که اخر تنهایی هستید باید دستو پا بزنید ولی کسی نیست که دستتونو بگیره نه پدری نه مادری نه خواهری نه برادری. یه خورده فکر کنید ببینید اگه هر کدوم از این نعمت ها تو زندگیتون نباشه چطور باید زندگی کنید؟ چطور باید قدرت و صلابت و غروری که قبلاً داشتید و حفظ کنید ؟

          اره وقتی هر کدوم از این نعمت ها نباشند دیگه حتی فقیر سر خیابون که تا دیروز هر روز که می دیدینش بهش یه صد تومنی می دادید بهتون توهین میکنه چه برسه به گنده گندهاش. قدر فرصتهاتونو بدونید تا دیر نشده از اونها قدردانی کنید سعی کنید بهشون احترام بذارید نذارید دیر بشه حسرت یه دوست دارم گفتن به تک تک اونا به دلتون بمونه. تمرین کنید شادیتون،غمتون،خنده هاتونو گریه هاتونو با اونا تقسیم کنید خجالت نکشید از اینکه اشکتونو ببینن یه روز پشیمون می شید. باهاشون راحت باشید بعضی وقتها با هرکدومشون تنها بشینید و حرف بزنید از خودتونو و ارزوهاتون بگید خودتونو از نظر روانی تخلیه کنید.

          شاید گفتن این حرف ها از نظر بعضی ها ضعف باشه بالاخره دله هر وقت باشه تنگ میشه یه حرفایی گفتن نداره خیلی خودمونی گفتم شاید بکارتون بیاد ، راه رفته و بی سرانجامو شماها نرید .

          راستی یه نصیحت از یه برادر کوچکتر یادتون باشه اخر غرور و نامردی تنهاییه.